Pomnik Bartolomeo Colleoniego na placu Lotników ma historię znacznie dłuższą niż jego obecność w tym miejscu. Monumentalny jeździec na koniu jest szczecińską repliką jednego z najważniejszych pomników konnych włoskiego renesansu – dzieła Andrei del Verrocchio stojącego w Wenecji.
To jednocześnie obiekt o bardzo szczecińskiej biografii: powstał dla miejskiej kolekcji muzealnej, po wojnie trafił do Warszawy, a po ponad pół wieku wrócił do Szczecina.
Renesansowy pierwowzór i szczecińska replika
Bartolomeo Colleoni był XV-wiecznym włoskim kondotierem i dowódcą wojsk Republiki Weneckiej. Po jego śmierci powstał słynny pomnik konny zaprojektowany przez Andreę del Verrocchio. Brązowy odlew pierwowzoru ukończył Alessandro Leopardi.
Szczecińska replika została wykonana przez niemiecką firmę Württembergische i ufundowana przez przemysłowca Alberta E. Toepffera dla kolekcji kopii dzieł renesansowych szczecińskiego Muzeum Miejskiego. Oficjalna miejska karta obiektu wiąże rzeźbę z ekspozycją muzealną od 1913 roku.
Z Szczecina do Warszawy i z powrotem
Pomnik przetrwał II wojnę światową. W styczniu 1948 roku został przekazany do Warszawy, a później ustawiony przed Pałacem Czapskich przy Krakowskim Przedmieściu, siedzibą Akademii Sztuk Pięknych.
W 1992 roku rozpoczęły się starania o jego powrót do Szczecina. Zakończyły się sukcesem dziesięć lat później. 21 sierpnia 2002 roku rzeźbę ustawiono na placu Lotników, a 31 sierpnia 2002 roku odbyło się uroczyste odsłonięcie.
Na co zwrócić uwagę?
Brązowa kompozycja ma około czterech metrów wysokości. Colleoni przedstawiony jest w zbroi, na kroczącym koniu, którego ruch i napięcie dobrze widać szczególnie z bocznych perspektyw.
Warto obejść cokół dookoła. Pomnik z każdej strony buduje nieco inną sylwetkę – raz dominuje postać dowódcy, innym razem masywna figura konia. To jeden z tych szczecińskich obiektów, które zdecydowanie lepiej oglądać w przestrzeni niż wyłącznie z jednego punktu.
Galeria zdjęć
zdjęcia dzięki www.ddfoto.pl