Flora na placu Orła Białego jest jedną z tych szczecińskich rzeźb, których historia prowadzi przez kilka różnych miejsc miasta. Późnobarokowa kompozycja z piaskowca przedstawia rzymską boginię wiosny w otoczeniu dwóch putt i należy do najstarszych zachowanych plenerowych rzeźb Szczecina.
Dzisiejsza lokalizacja doskonale pasuje do jej pałacowej przeszłości – Flora znów stoi w bezpośrednim sąsiedztwie miejsca, z którym była związana u początku swojej historii.
Od pałacu do placu Orła Białego
Rzeźba powstała w czwartej ćwierci XVIII wieku. Projekt wiązany jest z Johannem Georgiem Glume, natomiast autor kamiennego wykonania pozostaje nieznany.
Pierwotnie kompozycja wieńczyła fasadę pałacu Filipa Ottona von Grumbkowa przy dawnym Rynku Końskim, czyli dzisiejszym placu Orła Białego. W drugiej połowie XIX wieku przeniesiono ją do pałacowego ogrodu. Po rozbiórce budynku w 1890 roku Flora trafiła do obecnego Parku Żeromskiego.
W 1957 roku ustawiono ją na placu Hołdu Pruskiego przed Bramą Królewską. W 1986 roku została zdemontowana i przewieziona na Podzamcze w celu przeprowadzenia prac konserwatorskich. Na plac Orła Białego powróciła w 1991 roku.
Co przedstawia Flora?
Centralną postacią jest rzymska bogini wiosny. Flora sięga w stronę kosza wypełnionego kwiatami, a jej szatę oplata kwiatowa girlanda. U jej nóg znajdują się dwa putta – jedno z rogiem obfitości, drugie z koszem kwiatów.
Warto przyjrzeć się rzeźbie z kilku stron. Bogata, późnobarokowa kompozycja jest pełna drobnych elementów, które łatwo przeoczyć oglądając ją wyłącznie z głównej alejki placu.
Galeria zdjęć
