„Lalka” Prusa opowiedziana tańcem
Opera na Zamku w Szczecinie przygotowała nową interpretację „Lalki” Bolesława Prusa. Premiera baletu odbędzie się 17 października 2026 roku. Zamiast klasycznej adaptacji literackiej widzowie zobaczą historię Stanisława Wokulskiego i Izabeli Łęckiej opowiedzianą przede wszystkim poprzez współczesny język tańca, muzykę, światło i projekcje multimedialne.
Choreografię przygotował Grzegorz Brożek, dramaturgiem spektaklu jest Karol Urbański, a kierownictwo muzyczne objął Kuba Wnuk. Spektakl wykorzystuje muzykę Mieczysława Karłowicza i Zygmunta Noskowskiego, m.in. fragmenty „Odwiecznych pieśni”, „Serenady na orkiestrę smyczkową”, „Epizodu na maskaradzie” oraz poematu symfonicznego „Step”.
Wokulski, Łęcka i świat, który wyłania się z „magmy”
Twórcy nie zamierzają rekonstruować XIX-wiecznej Warszawy w realistycznej scenografii. Spektakl rozpoczyna się od swoistej „magmy” – płynnego ruchu ciał, z którego stopniowo wyłaniają się bohaterowie i reprezentowane przez nich światy. W finale wykreowana rzeczywistość ponownie ma się w niej rozpłynąć. To również metafora epoki Prusa – społeczeństwa znajdującego się w okresie przemian i podzielonego granicami klasowymi.
W centrum przedstawienia pozostaje relacja Wokulskiego i Łęckiej, ale twórcy odchodzą od prostego przedstawiania jej jako historii nieszczęśliwej miłości. Interesują ich przede wszystkim pragnienie, odrzucenie, obsesja i niemożność prawdziwego spotkania dwojga ludzi. Wokulski zakochuje się bardziej we własnym wyobrażeniu Izabeli niż w realnej kobiecie, podczas gdy ona nie potrafi zaakceptować człowieka spoza świata, do którego sama należy.
Choreografia ma pokazywać tę relację poprzez przyciąganie i opór, zbliżanie się i oddalanie oraz napięcie pozostające pomiędzy bohaterami. Ważny będzie również ruch całego zespołu, pokazujący dwie klasy społeczne – chwilami przenikające się, a chwilami zderzające z granicą nie do przekroczenia.
Realizacja odchodzi także od realistycznego przedstawiania miejsc znanych z powieści. Zamiast nich pojawią się znaki, symbole, światło i projekcje, a rzeczywistość będzie mieszać się z wyobrażeniami bohaterów. Na scenie mają pojawić się m.in. Apollo, „spiżowa bogini”, sobowtór i sny. Istotnym motywem będzie również cień – znak niedopasowania Wokulskiego do świata Izabeli i zapowiedź jego klęski.
Za kostiumy i konsultację scenograficzną odpowiada Zuzanna Markiewicz, reżyserię świateł przygotowuje Paweł Kois, projekcje multimedialne Mateusz Kokot, a orkiestrację Przemysław Zych. W przedstawieniu wystąpią Balet i Orkiestra Opery na Zamku w Szczecinie.
Dla kogo?
To propozycja nie tylko dla miłośników baletu. Szczecińska „Lalka” może zainteresować widzów ciekawych współczesnych interpretacji klasyki, teatru wizualnego i przedstawień, które zamiast dosłownie ilustrować literaturę, próbują znaleźć dla niej zupełnie nowy język sceniczny.
